April 7, 2005

Birkin & Gainsbourg
Gainsbourg era o máximo. Nom só era capaz de cantar a duo com a sua filha Charlotte uma cançom dedicada ao incesto. Descendente de judeus russos emigrados à França na época dos pogromos, permitia-se dizer cousas como esta:
O judaísmo nom é uma religiom. Nenhuma religiom te pode obrigar a levar um nariz assim.
The URI to TrackBack this entry is: http://vacaprofana.blogsome.com/2005/04/07/ecce-homo/trackback/
RSS para comentários nesta entrada.
Salto de linha e parágrafo automáticos, o endereço de correio-e nom se mostra, HTML permitido: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here
MU!
dende logo que Gainsbourg marcou unha época.
Comment by alberte — April 7, 2005 @ 11:44 am
os xudeus son a rasa mellor aproveitada q existe. ao non poder traballar a terra dedicáronse a pensar, a esbardallar, a crear… e a facer cartos.
o círculo péchase cando voltan a israel e se converten en parvos de novo.
Comment by Ro — April 7, 2005 @ 1:47 pm
Non hai razas insensibles e carentes de fantasía. O imaxinativas que cheguen a ser depende - simplificando moito a cuestión- da cantidade e da calidade dos estímulos que reciba; a sensiblilidade que desenvolva depende, tamén, da cantidade e profundidade das feridas que reciba a súa psique. No caso de que sexan demasiadas a raza non se poderá recuperar: volverase letárgica e apática. Se os seus estímulos son demasiado poucos, o seus sentidos adurmíñanse, a súa sensibilidade non pode madurecer e mantense a un nivel baixo. Se acadan unha cantidade e un ritmo “correctos”, a súa sensibilidade agudízase cada vez máis, e a súa imaxinación, as súas ocorrencias, a súa capacidade de comprensión e o seu instinto serán cada vez mellores (isto explica a cifra extraordinariamente alta de persoas de orixe xudea de grande sensibilidade: entre a xente xudea das camadas medias e baixas, sobre todo nos tempos pasados, non cesaban de se pruduciren danos psíquicos).
Poderáse recuperar a nosa rasa das súas profundas feridas psíquicas? Espero que si, e non só para algúns facer cartos.
Comment by dot et Esther Vilar — April 7, 2005 @ 2:11 pm